Titel en plaats van handeling

Een goede titel is de sleutel tot uw werk. Het is voor uw potentiële lezers de aanleiding om het boek van de plank te pakken of om door te klikken op de Internetpagina. Probeer een titel kort en krachtig te houden, tenzij nu juist een extra lange titel weer een gimmick op zichzelf wordt die hopelijk de aandacht trekt - bijvoorbeeld: "Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt!" van Kluun. In het algemeen echter werkt een korte krachtige titel, die de lading van uw boek dekt of zijn minst nieuwsgierig maakt, toch beter - voorbeelden: "De aanslag" van Harry Mulish of mijn boek "Danse Macabre". Ter vergelijking: een titel als "De huiskamer" wekt weinig nieuwsgierigheid op en zegt (waarschijnlijk) niets over de inhoud van het verhaal.
Behalve een titel is er de mogelijkheid het werk een ondertitel mee te geven. Persoonlijk houd ik daar erg van, maar het is natuurlijk niet altijd nodig. In een ondertitel kunt u meer over de inhoud van het boek kwijt en eventueel iets over de plaats van handeling. Stel dat u de titel "De huiskamer" zo belangrijk vindt dat u hem wil handhaven, dan kan een ondertitel eventueel meer loslaten over het verhaal zelf, iets als: "Hoe grootmoeder toch nog leerde dansen." Iedereen die geïnteresseerd is in grootmoeders of dansen heeft u dan alvast gegrepen en bovendien gaat er van de woorden 'toch nog' een suggestieve werking uit. Waarschijnlijk heeft grootmoeder dansen altijd gehaat of heeft ze al jaren in een rolstoel gezeten en is ze plotseling magisch in de huiskamer uit haar stoel opgestaan. Kortom: het geheel, de titel met de ondertitel, vraagt er bijna om het verhaal te lezen.
Om ook nog even bij mijn eigen boek te blijven: mijn ondertitel was "Over mannen, de liefde en de dood" - nou, me dunkt, dat je dan ongeveer weet waar je aan toe bent als je aan het verhaal begint.
Ten slotte: aanduiding van een plaats van handeling in de titel of ondertitel is lang niet altijd nodig en kan u zelfs erg beperken in de vrijheid van het schrijven. Als u zich in de titel al vastlegt op 'de huiskamer' wordt uitwijken naar de keuken of, zeg, het voetbalveld erg lastig. U zult merken, dat als u het verhaal éénmaal aan het schrijven bent, er ineens plaatsen opdoemen, waar u van te voren nooit aan gedacht heeft. Op de één of andere manier schrijft het verhaal zo zichzelf, op voorwaarde dat u de ruimte creëert!
Voor u een definitieve keuze maakt voor de titel (ondertitel) is het een goed idee om deze te bespreken met vrienden en bekenden. U merkt dan snel genoeg of hij aankomt.
Als ps'je moet ik nog vermelden, dat titels vaak pas ontstaan, nadat het boek al geschreven is. Bijt u dus vast in een werktitel - die dan ook werkelijk een houvast moet zijn - met het voornemen om later de definitieve titel te bedenken. Voor velen is dat de ideale manier van werken. Met een beetje geluk komt de titel tijdens het schrijven van het verhaal vanzelf!